انواع صندوق های سرمایه گذاری-پایان نامه رتبه بندی صندوق های سرمایه گذاری

انواع صندوق های سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری که در واقع همان شرکتهای مدیریت سرمایه گذاری[1] هستند، بر حسب ساختار به دو دسته کلی تقسیم میشوند:

الف) صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت[2]

ب ) صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر[3]

2- 8- 1  صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت

صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت یا صندوق های سرمایه گذاری بسته، صندوق هایی هستند که واحدهای سرمایه گذاری خود را همانند سایر شرکتها در بازار بورس و یا خارج از بورس به فروش میرسانند.در این صندوق ها، میزان سرمایه آنها ثابت بوده و تنها در دوره عرضه واحدهای سرمایه گذاری و پس از تصویب مجمع عمومی اقدام به انتشار واحدهای سرمایه گذاری جدید مینمایند و پس از اتمام دوره پذیره نویسی، سرمایه گذاران میتوانند واحدهای سرمایه گذاری این صندوق ها را فقط در بازار بورس و یا خارج از بورس معامله نمایند. شرکتهای سرمایه گذاری در ایران در زمره این صندوق ها میباشند.

قیمت واحدهای سرمایه گذاری این صندوق ها از طریق جریان عرضه و تقاضای بازار تعیین میگردد و میتواند کمتر یا بیشتر از ارزش خالص دارایی های صندوق باشد. این نوع صندوق ها همانند سایر شرکتها به فروش واحدهای سرمایه گذاری خود اقدام مینمایند. واحدهای سرمایه گذاری آنها در هر بازار سهامی، قابل معامله بوده و قیمت گذاری میشوند. سرمایه گذارانی که بخواهند از خود صندوق، واحدهای سرمایه گذاری را خریداری نمایند، در زمان خرید، متحمل کارمزد شده و به هنگام فروش بایستی حق العمل فروش بپردازند. (راعی و تلنگی،1383)

2- 8- 2  صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر

این صندوق ها، پیوسته سهام جدید منتشر می کنند تا از محل وجوه حاصل از فروش سهام جدید، در سایر اوراق بهادار سرمایه گذاری نمایند. سرمایه این صندوق ها متغیر بوده و صندوق هر لحظه آمادگی بازخرید سهام منتشره خود را به قیمت ارزش خالص دارایی ها[4] دارد.

فرمول (2-1)

ارزش خالص دارایی های صندوق با محاسبه ارزش بازار پرتفوی صندوق به قیمتهای پایانی بازار در هر روز تعیین میشود و از طریق فرمول ذیل به دست می آید:

 

 

 

NAV= ═ ارزش خالص دارایی ها

 

NAV، بیانگر ارزش خالص هر سهم صندوق، در روز محاسبه بوده و مبنای خرید و فروش سهام صندوق، در روز بعد در نظر گرفته می شود.

2- 8- 3  مقایسه صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت و صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر:

وجوه اشترک و افتراق صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، که به لحاظ زمانی در تعاقب صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت بوده و به عنوان نسل جدید شرکتهای تجمیع کننده منابع مالی، وارد عرصۀ بازار های پول و سرمایه شده اند، را می توان در موارد ذیل دانست(هیبتی،1380،ص14):

الف ) وجوه اشتراک: هر دو نوع صندوق به جمع آوری وجوه سرمایه گذاران برای خریداری اوراق بهادار اقدام می نمایند. ویژگی های اشتراکی این صندوق ها عبارتند از:

  • برای سرمایه گذاران کوچک سود آور خواهند بود.
  • با تنوع بخشی، خطر ورشکستگی هر دو گروه از صندوق ها، کاهش می یابد.
  • توسط مدیرانی اداره می شوند که یک تیم از محققان و مدیران با تجربه آنها را یاری می نمایند.
  • موجب صرفه جویی های اقتصادی در هزینه های خرید و فروش اوراق بهادار، هزینه های حسابداری، محاسباتی و مالیاتی و سایر فعالیتها برای سرمایه گذاران کوچک خواهد داشت.

ب ) وجوه افتراق:

1- بیشتر صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت بر خلاف صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، ارزش خالص دارایی های خود را به صورت روزانه محاسبه نکرده و نتیجه را اعلام نمی نمایند.

2- بسیاری از صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت در بازار های خاص، نظیر معادن طلای آفریقای جنوبی و بازارهای نو ظهور[5]، سرمایه گذاری می نمایند. اما توجه صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، صرفاً به اوراق بهادار با قابلیت نقد شوندگی کافی معطوف است.

3- دستمزد کارگزاران در صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت، بالاست.

4- در صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه متغیر، قیمتی که در آن سرمایه گذار انفرادی می تواند سهام را خرید و فروش نماید، در سطح ارزش خالص دارایی است؛ ولی در صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت، قیمت سهام بر اساس عرضه و تقاضای بازار تعیین میشود که ممکن است کمتر یا بیشتر از ارزش خالص دارایی های صندوق باشد.

5- خرید و فروش سهام صندوق های سرمایه گذاری با سرمایه ثابت، به کسر یا صرف، می تواند فرصتهای سود آوری برای دارندگان آن ایجاد نماید.

 

[1] – Management Investment Company

[2] – Closed-End Funds

[3] – Open-End Funds

[4] – Net Asset Value

[5] – Emerging Market